anita's profileJust me.....AnitaPhotosBlogListsMore Tools Help

anita van der meulen

Occupation
Interests
Ben dus full-time moeder van 3 kids, 2 dochters en 1 zoontje. Heb een hondje, een vogel en een huis vol speelgoed, hahaha.
Photo 1 of 14

Just me.....Anita

July 12

A beatiful song, with a great memory

 

Photobucket

I feel unhappy
I feel so sad
I lost the best friend
That I ever had

She was my woman
I loved her so
But it's too late now
I've let her go

I'm going through changes
I'm going through changes

We shared the eve's
We shared each day
In love together
We found a way

But soon the world
Had its evil way
My heart was blinded
Love went astray

I'm going through changes
I'm going through changes

It took so long
To realize
That I can still hear
Her last goodbyes

Now all my days
Are filled with tears
Wish I could go back
And change these years

I'm going through changes
I'm going through changes

Black Sabbath met changes...

April 25

Gedachten

 

Photobucket

Gedachten,

Zittend op een bankje

aan de oevers van de IJssel,

vertel ik mijn verhalen

aan de vogels om mij heen.

Zij kijken mij met grote ogen

angstig maar toch vragend aan

en geschrokken van een beweging

wilden zij weer verder gaan.

maar ik vroeg hen: blijf nog even,

vlieg niet weg, maar vertel aan mij

hoe het is in jullie leven,

neem me mee en maak me vrij.

Vrij van deze aardse wereld,

vrij van zorgen en van pijn,

vrij, al is t maar voor héél even,

zodat ik weer mezelf kan zijn...

Anita.

March 15

Levensoorlog

Photobucket

Levensoorlog...

Het leven is als oorlog voeren

zo trek je ten strijde

dan weer ga je in de verdediging.

Je woorden zijn daarbij je wapen

de muur om je heen als bescherming.

Een oorlog die heel kort kan duren,

maar soms ook zo vreselijk lang.

Een oorlog in en met jezelf

een oorlog die je sterk maakt,

maar vaak ook bang.

Een oorlog die je soms niet kunt winnen,

omdat je te moe bent om door te gaan.

Een oorlog waar geen einde aan zal komen,

een oorlog die altijd zal blijven bestaan....

 

Anita.

 

February 06

Back

Photobucket

Voor mijn maatje,

Gevoelens en gedachten

zijn niet meer in balans.

En dacht ik te hebben verloren,

krijg ik toch weer een nieuwe kans.

Al jagen mijn gevoelens

mijn gedachten achterna,

is alles niet meer duidelijk

in mijn denken en waar ik sta.

Tóch weet ik dat jouw woorden

mij doen voelen dat ik leef,

dat wederzijds vertrouwen

gebasseerd is op wat je geeft.

En daarom wil ik dit met je delen,

ken ik geen drempel of geen spijt,

want voor jou wil ik alleen maar leven.

Ik wil je echt, écht nooit meer kwijt!!

HUG,

Anita.

 

August 10

Just for you, René..

 

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Lieve René,

Het lijkt nog maar zo kort geleden

dat ik je zag in dat saaie kantoor.

Boos en verdrietig op héél de wereld

en jij..jij stelde je alleen maar voor.

Geen woord heb je toen gesproken

het "gesprek" duurde ook maar kort.

En bij onze 1e afspraak

stond er : FUCK JEUGDZORG op je bord.

Je leerde me vertrouwen krijgen

en later ook vertrouwen geven.

Je liet me zien en ook nog voelen

dat niet alles slecht was in mijn leven.

Je bood een luisterend oor

op alle tijdstippen van de dag.

Je kon me laten huilen

en daar achteraan een lach.

Je toverde regenbogen récht voor mn ogen

een hand op mijn schouder, woede geblust

en buiten alle warme knuffels om,

heb je ooit zelfs mijn tranen weg gekust.

Je noemde me SOLDIER, je noemde me MUTSKE

je noemde me PAREL en wat al niet meer.

En al zocht ik naar nog zoveel bevestiging,

je gaf t me, iedere keer weer.

Alleen maar met heel veel geduld

zonder zuchten, zonder klagen,

iedere keer weer, dag na dag

gaf je antwoord op al mn vragen.

En toen maakte ik de fout

om naar je toe te komen

en met deze domme actie,

vervlogen werkelijk al mn dromen.

Het zal nooit meer worden zoals t was

en ik moet daar mee leren leven.

Ik kan je niet loslaten, niet vergeten,

alleen aan JOU wil ik mijn liefde geven.

Maar aangezien dit altijd een droom zal blijven,

jij dit niet zal accepteren in ons contact,

zal het blijven zoals t nu is

en nooit zoals ik t liever had.

Want zonder jou wil ik niet leven.

Ik meen t echt, ik heb veel spijt.

Met dit verlies kan ik niet leven.

Ik ben je écht helemaal kwijt....

 

Please...REMEMBER ME!!!!!

BIG, BIG HUG van mij,

The Soldier....

August 08

A song I wrote for you...

 

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Somewhere down that long, long road

I lost myself, so long ago.

And while I was searching for myself,

I found you...

Flying on the wings of trust

I begin to the journey of my future,

the journey to myself.

Not alone, allways with you,

step by step, climbing up

and tumbling down.

With my suitcase full of memories,

not carrying it alone,

allways with you.

You say: somewhere deep inside you,

there's a pearl.

But I can only see myself as "Just Me"...

Please, respect the way I'm thinking

fill my heart and set me free.

Free from all these restless thoughts,

free from everything that's wrong.

Fill my heart with one emotion,

fill my heart with love...

I feel the need to touch you

I feel the need to make you care

I feel the need to hold you.

Nothing else mathers,

we'll make it...I swear...

 

BIG, BIG HUG voor jou, van mij...

Anita.

April 13

2 Handen

Nacht.


’t Was nacht.
Een nacht als vele andere en toch een andere nacht.
En op het plein, naast het huis, stonden de acacia’s.
Roerloos, als wilden zij de sterren die aan de takken hingen, niet verliezen.
En in de verte die geen verte was, aan een hemel die geen hemel was, hing bewegingloos de maan.
En alles was rust.
En in het huis naast het plein, in de kamer naast de acacia’s, zat de vrouw in stilte.
In haar stilte die tevens de stilte was van zovele anderen.
En ze hield het hoofd geheven, het lichaam recht en roerloos, de handen gevouwen in haar schoot.
En haar hoofd was in stilte, haar lichaam was in stilte, haar handen waren in stilte.
Maar er was geen stilte in haar.
En alles was onrust.
En in haar stilte, die tevens de stilte was van zovele anderen, begonnen haar handen, als maakten zij niet langer deel uit van haar, een eigen leven te leiden.

En de rechterhand rees omhoog, rekte zich uit en keek zelfvoldaan om zich heen.
En de linkerhand bewoog heel even en bleef dan ineengedoken liggen.
En de rechterhand zag de linker, fronste de wenkbrauwen, tikte de ander op de schouder en zei:
“Hé, jij daar, wie ben je en waarom lig je daar zo?
Ik ben Rechterhand en ik ben tevreden en dat is te zien.
En wie ben jij? “
En de linkerhand, als kwam hij van heel ver, tilde het hoofd omhoog en zei met ogen op oneindig:
“Dag, neem me niet kwalijk.
Ik ben Linkerhand en ik heb verdriet.”
“Wat verdriet”, zei Rechterhand, “wie heeft er nu nog verdriet?
Weet je dan niet dat je zelf kunt bepalen of je verdriet hebt of niet?
Weet je dan niet dat verdriet in je hoofd ontstaat?
Dat jij door je denken kunt bepalen wat je voelt.
Weet jij dat dan niet?”
“Neen”, zei Linkerhand, “dat weet ik niet.
Ik weet niets, ik voel alleen maar.
En ik heb verdriet en pijn.”
“Pijn! Ook dat nog”, zei Rechterhand.
“Dat mankeerde er nog maar aan.
Zie me dat daar liggen.
Eén hoopje ellende.
Wat een geluk dat ik niet voel en alleen maar denk!
Zou jij ook wat meer moeten doen, Linkerhand.”
“O”, zei Linkerhand, “wat weet jij veel.
Maar zeg me, als ik het verdriet en de pijn niet meer voelen kan, hoe kan ik dan ervaren wat vreugde is, wat gebeurt er dan met mijn geluk?”
“Jij met je vreugde”, zei Rechterhand. “Leef als ik, zorgeloos, tevreden! Niets verstoort mijn evenwicht als ik dat niet wil. Maar jij, jij haalt je toch een hoop ellende op je nek, zeg!”
“Ja, maar”, zei Linkerhand, “als jij alleen maar denkt en niet voelt, hoe kun jij dan ervaren wat liefde is?”
“Daar was ik al bang voor”, zei Rechterhand, “dat je daarover zou beginnen.
Dat gezeur over liefde.
Wat brengt het op?
Niets!
Alleen pijn en verdriet, aan jou te zien.
Zal ik jou eens vertellen wat liefde is?
Liefde is angst, onrust, onzekerheid.
Je wilt bezitten, altijd samen zijn, je bent bang om te verliezen en ga zo maar door.
En daar heb ik geen zin in!”
“Neen”, zei Linkerhand, “wat jij liefde noemt is geen liefde, dat is eigenliefde.
Liefde is houden van en los kunnen laten.
En zelfs, als het nodig is, afstand kunnen doen.
Omdat het geluk van de ander je meer waard is dan het jouwe.
Liefde is omvatten met je gedachten, omarmen met je ogen en je verbonden weten ook al ben je nog zo ver van elkaar.
En warmte, heel veel warmte, dat is liefde.”
“Hm, mooie praatjes verkoop jij”, zei Rechterhand.
“Neen hoor, dat zal mij niet gebeuren.
Zo ver mijn verstand het toelaat, laat ik de liefde toe.
Ik heb geen zin om aan scherven te vallen.”
“Ja, maar”, zei Linkerhand, “als jij de liefde niet kent, hoe kun jij dan leven?”
“Ik leef anders goed genoeg zeg”, zei Rechterhand, “kijk, kijk naar me en zie hoe ik leef, zie je?”
“Neen”, zei Linkerhand, “jij leeft niet, jij overleeft.”
“Wel, wel, wel, hoor me daar die filosoof eens aan”, zei Rechterhand.
“Ik overleef, oké, maar jij, jij gaat kapot van het leven!”
“O, neen”, zei Linkerhand, “zo is het niet.
Ik leef doordat ik voel en ik voel omdat ik leef.
En al trekt het verdriet me uit elkaar en haalt de pijn mijn lichaam leeg, toch verkies ik te voelen.
Omdat ik niet zonder de vreugde en de warmte kan.
En al val ik door eenzaamheid in duizend stukken uit elkaar, dan wacht ik tot het leven me weer lijmen zal.
En als het leven me nog niet lijmt, weet ik dat het nodig is nog even scherven te zijn.
Omdat, als er geen scherven waren, er ook geen geheel kon zijn.
Omdat, als het verdriet er niet was, de vreugde ook niet kon bestaan.
En als de eenzaamheid en de pijn er niet waren, was er ook geen warmte, geen liefde.
En als de liefde er niet was, was er geen leven.
Omdat leven liefde is en liefde leven.
En leven is alles: vreugde, geluk, pijn, verdriet, verbittering, mededogen, goed en kwaad, zachtheid, wanhoop en vertrouwen.
Leven is alles.
Zoals ook de liefde alles is.”
En Linkerhand zweeg.
En Rechterhand sloeg met verbazing gade hoe die kleine, onzekere Linkerhand oprees uit zichzelf, zich openvouwde en moeiteloos overgaf aan alles wat was.
En iets van ontzag kwam over hem en hij zei:
“Zeg, Linkerhand, jij bent toch zo stom nog niet.
Misschien kunnen we van elkaar nog iets leren.
Kom, laten we de handen in elkaar slaan en proberen er samen iets van te maken.”
En hij hief zijn hand omhoog om haar met volle kracht te doen neerkomen in die van Linkerhand.
Maar toen hij zag hoe Linkerhand bereidwillig zijn hand openhield om die van de ander te ontvangen, werd hij heel stil en begreep.
En hij boog het hoofd, bracht zijn hand in zijn schoot, opende haar en wachtte.
En Linkerhand sloeg niet maar glimlachte en legde zijn hand open in die van de ander.
En zo vormden rechterhand en linkerhand samen een schaal om te kunnen ontvangen wat het leven te geven heeft.

Nacht.
’t Was nacht.
Een nacht als vele andere en toch een andere nacht.
En ze hield het hoofd geheven, het lichaam recht en roerloos, de handen gevouwen in haar schoot.
En alles was stilte.
En alles, alles was rust.

 

 

April 06

Wat betreft °° Stilstand °°

 

Citaat

°° Stilstand °°

 

 

Stilstand

 

Een pose als een ander

Of zal ik zeggen “geen ander”

 Want steeds zou je moeten verder gaan

Op jouw eindeloze weg naar waar

Al doet dat er niet meer toe

Want ik wil verder

 

Tot ik hoor

Stil-staan kan anders

Het wil niet zeggen niet groeien

Het heeft niets te maken met wegsterven

Je mag het even om te bekomen

Je mag het als Toltec krijgster

Je mag het als vrouw

 

Ik hoor

Ik mag het als vrouw

Stilstaan bij jou op dit moment

Ook morgen zal je me geven

De stilte van jouw hartslag

De tijd van ons moment

Open verwachting

 

Ik ruik

De klank van je stem

Die me toefluistert in resonantie

Dat je dit toelaat om jezelf

Dus ik sta stil in liefde

Ik geniet in stilte

 

Ik voel

Een moment

In stilstand geleefd

Nooit eerder

Was dit

NU

 

© Ojos de Luna

A/S/19920

April 03

Voor Jou

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Voor Jou,

You make me smile

you warm my days.

You make me dream

while I'm awake.

And when it's dark

in the middle of the night,

you are my star

to bring some light...

 

Hug van mij,

Anita.

January 21

Nooit meer

Nooit,
 
Het kleine, maar immens groot woordje NOOIT,
begint nu pas tot mij door te dringen.
Je merkt het niet alleen in "grote" situaties,
maar juist in die hele kleine dingen.
NOOIT meer samen koffie drinken
NOOIT meer samen voor de buis
NOOIT meer samen het huis doorwerken
NOOIT meer samen gezellig thuis
NOOIT meer samen lekker shoppen
NOOIT meer samen iets met de kinderen doen
NOOIT meer samen gelijk naar bed toe
NOOIT meer die welterusten zoen
NOOIT meer samen ruzie maken
NOOIT meer samen de slappe lach
NOOIT meer samen iedere avond
NOOIT meer samen overdag
NOOIT meer samen een kaartje leggen
NOOIT meer samen achter 't fornuis
NOOIT meer samen aan tafel eten
NOOIT was er zo'n lege plek in huis.
En al was u de laatste jaren niet meer bij me
en hadden we steeds vaker mot,
zat u op uw dood te wachten
en ging onze band kapot,
NOOIT  ben ik vergeten dat u degene was
die mij in uw buik heeft meegedragen,
mij aan uw handen heeft leren lopen,
dat u ook mij om hulp kon vragen
en dat alles is nu afgelopen.
 
Anita.
December 11

Friend of mine

Friend of mine,
 
Friend of mine
has gone away.
Like a light from yesterday.
Lost in space,
somewhere they say.
This friend of mine.
 
He could sing
like a child.
A morhers dream
so sweet and mild.
Or big and mean
loud and wild.
This friend of mine.
 
His voice is still
like the night.
Rustling winds
of angels flight.
Take him home
to the light.
This friend of mine.
 
John Hiatt...
 
 
Bovenstaand nummer heb ik gekregen van iemand
die in deze periode voor mij heel belangrijk is geworden...
Het moment waarop hij me de cd in handen gaf, was bijzonder...
De tekst ontroerde me en gaf me het gevoel dat er eindelijk
iemand was die me begreep...Het was geen gevoel...Hij deed het...
 
Anita.
 
November 28

In the arms of the angel...

Spend all your time waiting
for that second chance
for a break that would make it okay
there's always some reason
to feel not good enough
and it's hard at the end of the day
I need some distraction
oh, beautiful release
memories seep from my veins
and may be empty.
Oh, how weightless,
then maybe ill find some peace tonight

In the arms of the angel
far away from here
from this dark cool hotel room
and the endlessness that you fear
you are pulled from the wreckage
of your silent reverie
you're in the arms of the angel
May you find, some comfort here

So tired of the straight life
and everywhere you turn
there's vultures and thieves at your back
and the storm keeps on twisting
keep on building the lies
that you make up for all that you lack
it don't make no difference
escape them one last time
it's easier to believe
in this sweet madness
Oh, this glorious sadness,
that brings me to my knees

In the arms of the angel
far away from here
from this dark cool hotel room
and the endlessness that you fear
you are pulled from the wreckage
of your silent reverie

you're in the arms of the angel
may you find some comfort here
you're in the arms of the angel
may you find some comfort here
November 27

Een depressie is als.....

Photobucket - Video and Image Hosting

Een depressie is als kanker,

het sluipt erin, je merkt het niet.

Tot je je leven anders gaat bekijken

en het alleen maar zwart is wat je ziet.

Langzaam vreet het een weg naar binnen

het tast alles aan wat het tegenkomt.

En na behandeling niet de garantie

met de stempel: VOLLEDIG GEZOND.

Want zoals het gegaan is, kan het ook weer komen

en begin je weer van voren af aan.

En steeds vaker komt dan ook de gedachte

dat je niet meer verder wilt gaan.

Dat je op zoek wilt naar de vrijheid,

dat je verlost wordt van alle pijn,

dat je een plek vindt vol van warmte,

een plek waar vrede en rust zal zijn...

 

Anita.

November 07

Mijn Zoon

Photobucket - Video and Image Hosting

October 30

Voor 2 Personen

Er zijn van die momenten dat er zoveel woede
naar boven komt...
Woede over onrecht, woede tegenover "mensen" die
denken alles te weten, over het leven van anderen te kunnen
beslissen en hun illegale praktijken open bloot
uitvoeren...Alle wetten negeren, woorden verdraaien,
rapporten vervalsen...
Er zijn 2 van deze "mensen" op mijn pad gekomen...
Ik zal ze niet bij volle naam noemen, maar als ze dit lezen,
dan zullen zij weten dat ik HUN bedoel...
 
W.vd.Z...Deze is voor jou:
 
 

Photobucket - Video and Image Hosting

 

 

G.G...Deze is voor jou:

 

Photobucket - Video and Image Hosting 

 

Anita.

October 26

Vriendschap

Photobucket - Video and Image Hosting

October 17

Herfst.....

Photobucket - Video and Image Hosting

Herfst,

De vallende bladeren zijn zij die uit mijn leven verdwenen.

Het onweer uit zich als de woede in mijzelf.

De storm weerspiegeld de strijd van mijn gevoelens.

De regen als de uiting van mijn verdriet.

En meegaand in dit wisselende jaargetijde,

wacht ik op de winter

en vrees de koude niet.

 

Anita.

July 26

Dromen.....

Photobucket - Video and Image Hosting

 

Dromen...

 

Een droom dat is een wens,

over wensen kun je dromen.

En zo hoopt ieder mens,

dat die ooit uit gaan komen.

De 1 leeft in een oorlog

en droomt stil over vrede.

Een ander droomt van vroeger,

ongrijpbaar in het heden.

Een kind droomt dat de regenboog,

het begin is van een boek,

waarin het zelf de hoofdrol speelt

naar avontuur op zoek.

Een zeeman zeilt de wereld rond,

droomt van een zuchtje wind,

als hij al vele dagen

de luwte ondervindt.

Een eenzaam mens droomt over

warmte om zich heen,

een vriendelijk woord, een hand die streelt,

mijn God ik ben zo alleen.

Een moeder streelt over haar buik,

droomt teder van haar kind

waarvan ze helemaal niets weet

en toch zo zeer bemint.

Een ernstige zieke droomt voorzichtig

over leven na de dood.

Als hij zijn noodlot heeft aanvaard,

wordt dat verlangen groot.

En als je heel gelukkig bent,

dan kun je uren dromen

over de liefde die je vond

en hoe het is gekomen.

Hoe heerlijk is het niet

om tijdens stormen in je leven,

te dromen over het eb getij

van een heel ver verleden.

Daarom mensen, droom je droom,

al is het iedere dag.

En mocht hij onvervulbaar zijn,

aanvaard het met een lach.

 

Met dank aan de site: NOSTALGIE,

waar ik dit ooit gevonden heb...

 

xxxxx van mij.....

July 23

Wijze Humor.....

Wijze Humor.....
 
De vraag des levens is: "Gaan we door of slaan we af?" Maar voor de meeste is het: "Slaan we door of gaan we af?"
 
==========
 
Geld lijkt op vet. Van beide is er genoeg, maar altijd op de verkeerde plaatsen.
 
==========
 
In al onze ijver om sportief te blijven parkeren we onze auto toch zo dicht mogelijk bij de sporthal.
 
==========
 
Alle paddestoelen zijn eetbaar. Weliswaar zijn er paddestoelen die je maar 1 keer kunt eten.
 
==========
 
Op een dag vind je de vrouw van je leven en dan ben je al getrouwd, natuurlijk.
 
==========
 
Als je een keus moet maken en je doet het niet, is dat op zich een keus.
 
==========
 
Een atoomoorlog heeft ook zijn voordelen. Volgens deskundigen zou die maar 8 uur duren. 's Avonds zijn we dus weer thuis.
 
==========
 
Mooie meisjes zijn net eekhoorntjes....ze vallen voor alle eikels.
 
==========
 
Als je neus 180 graden gedraaid zat, zou je bij regenval verdrinken.
 
==========
 
Elke getrouwde man weet waarom ze aan orkanen vrouwennamen geven.
 
==========
 
Vreemd gaan is met het goede been uit het verkeerde bed stappen.
 
==========
 
Een vriend is iemand die tijdens je leven tegen je zegt wat anderen na je dood vertellen.
 
==========
 
Het enige plezier aan je eigen fouten is dat je er soms anderen gelukkig mee maakt.
 
==========
 
Wees vriendelijk tegen uw kinderen, zij kiezen later uw tehuis.
 
==========
 
 
 
 
 
 
Photobucket - Video and Image Hosting
July 01

Verslag Thuiskomst van Jordy.....

Hoera, hoera, Jordy is weer thuis,
Nog nooit heeft een middag zóóó lang geduurd als deze...Jeetje zeg, die laatste 2 uurtjes kropen echt voorbij. Iedereen zat te wachten op het geluid van een auto...Iris, Cindy, Richard, Saskia, Ziggy, Damien en ikke natuurlijk...Toen, eindelijk, om 16.45 uur, hoorden we 2 portieren dichtslaan en hoorde ik zijn stemmetje. Ben naar buiten gerend, we zijn elkaar in de armen gevlogen, zo blij, zo blij...Wat een welkom zeg, wat een geknuffel. Buiten zijn zussen en mij, vloog zelfs Damien hem om de nek. Hoe vertederend, hoe lief, vriendschap tussen 2 stoere jongens van 6 en 7, die zich compleet niet schamen of storen aan de mensen om hun heen...
Na het vertrek van de voogd, kwamen uiteraard de kadootjes, de gigantische Nemo taart en de verhalen...Jordy is bekeerd...Hij heeft het over de heilige geest, wil bidden vóór en na het eten en praat in termen van: eerbiedig je handjes vouwen...Jajaja, kinderen, hahaha.
's Avonds veel gespeeld, veel geknuffeld en echt overal moest hij even kijken...Was dit er nog wel, was dat er nog wel, naar zijn kamer, naar de zolder...
Uiteindelijk zijn Jordy en Damien om 23.30 uur naar bed gegaan...Damien sliep vrijwel direct na het verhaaltje, Jordy niet...Hij begon te huilen en lag te vechten om zijn traantjes binnen te houden...wat een verdriet...Ik heb je zo gemist, iedere keer was ik zo verdrietig als ik je had gezien en ik wil nooit meer weg...Dat deed pijn en kon niet meer doen dan hem te troosten en gerust te stellen...Uiteindelijk viel hij in slaap, een diepe slaap...
Waar zal hij over gedroomd hebben, hoeveel zal er voor nodig zijn om het vertrouwen weer terug te vinden?????
Vanmorgen waren ze om 6.00 uur al weer wakker en kwamen naar de zolder...Of ze in bad mochten, whahahaha, not...Dat heb ik 1,5 uur weten te rekken en toen stoven ze naar boven...
Gespeeld, boodschappen gedaan, bad opgezet en daar dus ook ingedoken...
Het is geweldig om hem weer hier te hebben...Zolang van huis geweest, pfffffff...We hebben het met zijn allen toch maar doorstaan, Iris, Cindy, Jordy en ik, maar ik besef heel goed dat dit alles zónder de hulp van mijn beste vriendin Saskia, de mensen van Nostalgie en oud kinderhuis kinderen, de mensen van msn én de inzet van de dames en zeker weten Jordy, nooit was gelukt...
Jordy is altijd mijn motor geweest om door te vechten en op de momenten dat ik niet meer kon, zo moe was en zo verdrietig, waren deze anderen er om mij weer moed in te praten...
Dank jullie wel...Voor alles...Woorden zijn er niet voor te vinden, maar mijn hart zegt genoeg...
Knuffels van mij en natuurlijk ook van Jordy...
Anita.
xxx
June 28

Lieve Jordy......4

Woensdag, 28 juni 2006
Lieve, lieve Jordy,
 
Photobucket - Video and Image Hosting
 
 
Nog 2 nachtjes slapen en dan.......
 
KOM JE WEER NAAR HUIS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
Hoera, hoera, hoera....Gaan we feest vieren, taart eten, genieten van het samen zijn en kun je weer lekker spelen met Damien....
Eindelijk, na 10 weken...pffff....
We hebben je gemist!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dikke knuf en tot vrijdag,
Love you,
xxxx mama.
 
 
June 24

Lieve Jordy......3

Zaterdag, 24 juni 2006
Lieve Jordy,
 
Inmiddels ben je nu al weer bijna 10 weken van huis, pffff...De laatste 5 weken logeer je in een pleeggezin en ondertussen weten we dat dat in Ermelo is...Ver weg dus...
Vorige week vrijdag mochten we elkaar eindelijk zien, jeetje, wat was dat lang geleden zeg...We waren allemaal zooooo blij...Knuffelen, handjes vasthouden, vragen, vertellen, spelen, lachen en uiteindelijk ook huilen...Wat was je verdrietig. Dikke tranen over je wangen, vol ongeloof en wantrouwen, zoveel verdriet...Ook Iris en Cindy moesten heel erg huilen, mama huilde van binnen...Mijn hart brak bij het zien van jouw verdriet en het kostte me zo vreselijk veel moeite om rustig te blijven tegenover jou...Al zwaaiend en volop snikkend reed de auto met je weg, weg van ons, weg van huis...
Maandagavond mocht je mama bellen...Eerst klonk je zo dapper, maar na een paar minuten kwamen de tranen weer...Ook nu weer zo moeilijk, want als jouw mama zijnde, had ik in de gelegenheid moeten zijn om je te kunnen troosten...
Maar ja...Uiteindelijk kreeg ik donderdagmiddag een telefoontje van Arie...Hij wilde geen nieuwe bezoekafspraak maken...Ik schrok, nee he, niet weer zo lang wachten...Maar.........Dit keer was het goed nieuws...
JE MAG AL HEEL SNEL NAAR HUIS!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Maandag komt Marijke om daar afspraken over te maken, eindelijk...Eindelijk mag je weer naar je eigen huis, naar ons, naar je vriendjes, Boomer, je eigen bedje, je eigen speelgoed, je eigen plekje op de bank...Eindelijk kunnen we weer heel veel knuffelen, spelen, Boomertje uitlaten, boodschappen doen, tv kijken, alles...
Damien is ook zo blij dat je weer snel terug bent, hij heeft je zo gemist. Kan hij weer lekker blijven slapen en kunnen jullie samen Ziggy weer plagen, hahahahaha...
Mama is bij de BSO geweest en bij de juf...Die waren ook zo blij en de BSO gaat een feest voor je geven als je er weer bent...Wij ook trouwens, hahaha, de slingers zijn gekocht, kadootjes liggen in de kast op je te wachten en wij.....wij wachten mee...
Mama kan het bijna niet geloven, echt niet ventje...Ooit zal ik je kunnen vertellen wat er allemaal is gebeurd en wat ik er allemaal voor heb gedaan om je terug te krijgen naar huis...Nu ben je daar nog te klein voor en moeten we eerst zien dat je het vertrouwen in de mensen om je heen terug krijgt...Ook wat betreft het slapen bij oma, dat zal best moeilijk voor je zijn. Je bent daar tenslotte zomaar zonder rede uit je bedje gehaald...Maar ook dat komt goed, dat beloof ik je...Als oma terug is van vakantie, dan gaan jij, oma en mama, samen een paar daagjes met de camper weg, lekker genieten, lekker samen zijn...
Lieve Piep, nog even volhouden daar, we zijn er bijna en het komt echt allemaal goed, geloof me, ik jok niet tegen jou...
Nog een paar nachtjes en dan ben je weer lekker thuis, voor altijd, echt voor altijd...
Love you vent en tot heel gauw...
Dikke kus en knuffel van mij,
mama.
xxxxxxxxxx
xxxxxxxx
xxxxxx
xxxx
xx
x
June 03

Lieve Jordy......2

Zaterdag, 3 juni 2006
Lieve Jordy,
 
Waar zit je toch??? Al 5 weken en 4 dagen ben je weg van huis, waarvan de laatste 15 dagen complete stilte. We hebben elkaar niet meer gesproken, niet meer gezien, ik kan je geen kaartjes sturen...Nederland is zo klein, maar op dit moment zoooo groot...Gisteren ben ik op school geweest. Het was moeilijk om je klas binnen te gaan, want de laatste keer dat ik er was, moest ik je huilend achter laten...Je stoeltje en tafeltje waren er nog, natuurlijk, want iedereen verwacht je ook weer terug. Alle kindjes van de klas hebben een tekening voor je gemaakt en juf Anja heeft er een boekje van gemaakt. Zodra we elkaar weer zien, krijg je dat van mij, dan weet je dat je ook in je klas heel erg gemist wordt. Juf Anja had aan de klas gevraagd voor wie of wat ze zouden gaan bidden en bijna iedereen had geroepen: voor Jordy...
Ik vraag me af hoe het met je gaat. Is het leuk op de nieuwe school, zijn de mensen een beetje aardig...
Iedere minuut, ieder uur, zijn mijn gedachten bij jou...Het is zelfs al zo dat ik Jordy roep tegen Boomertje...Ik droom over je, huil om je en soms moet ik ook lachen als ik denk aan een uitspraak van jou...Mama is iedere dag druk bezig met bellen en praten om te kijken hoe we je zo snel mogelijk weer thuis kunnen krijgen...Er is zoveel onrecht gebeurd in de laatste weken, dat moet echt niet kunnen en mogen in Nederland...We blijven hopen, we blijven vechten, we blijven van je houden...Vergeet dat alsjeblieft nooit!!!!!
Iedere avond bid mama en dan vraag ik of God over je wil waken en of Hij je snel weer bij ons wil brengen...
Geloof me als ik je zeg dat het allemaal goed komt...Je hoort hier, in je eigen huis, op je eigen school, in je eigen bedje en bij je eigen vriendjes...Damien mist je ook zo en begrijpt het ook allemaal niet...Ziggy vindt het wel makkelijk dat je er niet bent...Hij zei vorige week: weet je Anita, eigenlijk is het wel makkelijk dat Jordy er niet is, want dan hoef ik niet te vragen of ik met de game-cube mag en kan Jordy ook niet boos worden...Het wordt tijd dat je weer gewoon thuis komt, je bent nog nooit zo lang weggeweest en altijd wist ik waar je was...
Lieve, lieve, lieve Piep...Weet dat ik aan je denk, voor je vecht en voor je bid en vergeet nooit dat je echt wel weer thuis komt...Daar zorg ik voor!!!!
Liefs en een dikke knuffel
van mama. xxxxx
May 26

Wat betreft De reden....

 

Citaat

De reden
Photobucket - Video and Image Hosting

De reden

 

Jij ben de reden

the only one for me

de sleutel naar het heden

the one that sets me free

 

Met jou kan ik alles delen

i never feel ashamed

Je helpt mijn wonden te helen

no, I am not afraid

 

Je bent een bijzonder iemand

i really know that's true

Zo is er bijna niemand

who knows what I am going through

 

Niemand

kan jou plekje winnen

it's safely in my heart

Het zit heel diep van binnen

it will never fall apart

 

Je bent mijn beste maatje

that's a thing I know for sure

Altijd in voor een praatje

that feels so nice and pure

 

Ik zoek een heel lief woordje

there's so much you have done

Vergeet alsjeblieft nooit

You are my special someone

 

 

May 25

Neem mee.....

Neem deze Roos mee naar je eigen space...
Laat haar dwalen over deze digitale wereld...
 
xxxx Anita.
 
 
 
by 
by 
by